Leonberger

Leonbergery należą do grupy molosów. Leonberger jest to bardzo duży pies, lojalny, inteligentny, łatwy w treningu i doskonały w kontakcie z dziećmi. Pies tej rasy potrzebuje przyjacielskich kontaktów z ludźmi, jest posłuszny, niehałaśliwy, i mimo wielkości nie wymaga bardzo dużo ruchu. Leonberger źle znosi samotność i długotrwałe rozstania z właścicielami.

Rasa ta istnieje od 1846 roku. Nazwa "Leonberger" pochodzi od nazwy niewielkiego miasteczka Leonberg w południowej części Niemiec. Burmistrz Leonbergu, Heinrich Essig, był wielkim miłośnikiem zwierząt, szczególnie dużych psów. Postanowił on wyhodowac psa który wyglądem przypominałby lwa z herbu miasteczka. Po wielu latach krzyżowania rozmaitych ras, miedzy innymi biało-czarnej nowofunlandki, bernardyna oraz mastifa pirenejskiego, pierwszy prawdziwy leonberger przyszedł na świat w 1846 roku.

Masywnej budowy (psy 72 do 80 cm, suki 65 do 75 cm), świetnie umięśnione, eleganckie i harmonijnie zbudowane, leonbergery oznaczają się równym temperamentem i pewnością siebie, są opanowane i spokojne. Leonbergery nie są nieśmiałe ale też nie są agresywne. Są z natury znakomitymi stróżami, wyróżniają się też wybitną przyjaźnią w stosunku do dzieci, dużą chęcią do zabawy, łatwościa nauki i spostrzegawczością.

Osoby planujące nabycie leonbergera powinny pamiętać że pies ten potrzebuje stałego kontaktu z właścicielem i powinien być traktowany jako pełnoprawny członek rodziny. Jeśli nasze zajęcia trzymają nas z dala od domu i nie pozwalają na regularne zajmowanie się psem lepiej zrezygnować z tej rasy. Jeśli jednak możemy poświęcic psu naszą uwagę, czas nasz zostanie wynagrodzony bezgraniczną miłoscią, przywiązaniem i posłuszeństwem tego wspaniałego stworzenia.

Szczenięta leonbergera rosną szybko i wymagają intensywnego żywienia. Należy jednak zwracać uwagę by nie dopuścić do nadwagi, która może spowodować zniekształcenie budowy kośćca. Podobnie jak u innych molosów ruch szczeniąt powinien być ograniczony. Ilość spacerów zwiększać należy wraz z wiekiem. Szczeniąt i młodzieży nie należy uczyć żadnych skoków. Nawet w dojrzałym wieku psy te nie wymagają wielkiej ilości ruchu. Mimo wielkości leonberger nie potrzebuje też bardzo dużo miejsca w mieszkaniu, jeśli ma odpowiedniej wielkości kąt gdzie może się wygodnie polożyć do snu i gdzie może się obrócić. Niemniej wlasciciel leonbergera powinien pamietać, że psy te bardzo nie lubią zamkniętych pomieszczeń i kochają wiekszą przestrzeń.